Landschap

_ Zie de maan schijnt ……-

Sinds lange tijd gefotografeerd. Alle ingrediënten waren aanwezig; zonsondergang, de maan, vrieskou, grondmist en adrenaline. Lang geleden dat ik in Hoeksmeer was geweest. En wat heb ik genoten!!

20161205-veroonsvision_20161205_dsc_0381_2_3_tonemapped538

– Herfstspiegel –

Afgelopen zondag bedacht ik me dat ik toch echt iets van die overweldigende herfstkleuren vast wilde leggen. Toen de lucht in de middag een beetje opentrok ben ik tegen zonsondergang op zoek gegaan naar een geschikte locatie. Eis: veel bomen met veel kleur.
De weerspiegeling van deze bomen in het Damsterdiep gaf me een keer zoveel als mijn eis. Als een spiegel gaf het Damsterdiep de herfst weer. In volle pracht.

20161023-veroonsvision_20161023_dsc_9999_tonemapped522-klein

– Verboden toegang –

Verboden toegang. Zo luidt het handgeschreven bordje dat is bevestigd aan een hek. Het hek stond wel half open. Net genoeg om er langs te gaan. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. ‘ Wat zal er zo bijzonder zijn dat ik dit stukje grond niet mag betreden?’ dacht ik, waarna ik vervolgens stapje voor stapje het gebied ging verkennen. Je weet immers maar nooit……Niets bijzonders te ontdekken. Maar omdat iedereen zich schijnbaar keurig aan de tekst op het handgeschreven bordje houdt, zag ik een prachtige gebiedje. Ongerept in de ochtend. Dauw, spinnenwebben en fraai van kleur. Verboden toegang, tien stappen vanaf het hek heb ik snel een foto genomen en ben daarna toch maar teruggegaan. Per slot van rekening ben ik een brave burger 😉

20160909-veroonsvision_20160909_dsc_9350_tonemapped519-klein

– Dubbel spoor –

Een mistige ochtend in september in het bos. De zon kwam op en maakte er een sprookjesachtige ochtend van. Lopend op een pad keek ik naar rechts en dit plaatje deed zich voor.

20160909-veroonsvision_20160909_dsc_9197_8_9_tonemapped525-klein

– Adem en beleef –

Zonsondergang september 2016. Alleen in dit prachtige natuurgebied. Wat een belevenis om alleen te ademen en dat wat je ziet in je op te nemen. Het moment is alles wat telt. Niet denken, niet voelen, gewoon zijn. Ik pak een steen en gooi ‘m in het water. Het enige geluid wat ik hoor is de plons van de steen. Ik kijk en verwonder…….ik adem en beleef.

- Adem en beleef -

– ’t Roegwold –

Hollands weer; te weten; witten wolken, blauwe lucht, heerlijke temperatuur. Schitterende locatie om Hollandse plaatjes te schieten.

20160903-veroonsvision_20160903_dsc_8647_8_9_tonemapped468-klein

– Serene ochtend –

Heerlijk om bij zonsopkomst te wandelen in de stille natuur. De zon lost langzaam de mist op, maar voor het zover is ontstaan magische landschappen.

20160909-veroonsvision_20160909_dsc_9122_3_4_tonemapped475-klein

– Kalme avond –

Onderweg van weggeweest naar huis. Gelukkig had ik de camera en statief in de auto.Want deze wolken met het kalme water verdienden te worden vastgelegd.
Kalme avond…. op het moment van publiceren van deze foto had ik nog geen idee wat de nacht zou brengen. Heftige onweer, wolkbreuken en veel wind.Zou je toch niet zeggen als je deze foto ziet, waar de kalmte overheerst.

20160827-VeroonsVision_20160827_DSC_8581_2_3_tonemapped452.klein

– Grunn –

20160809-VeroonsVision_20160809_DSC_8130_1_2_tonemapped423

– Avond in augustus –

Fantastisch om op een avond als deze (wolken en ondergaande zon) op pad te gaan met de camera. Dat ik dan op voor mij bekende locaties uitkom heeft te maken dat ik bepaalde weersomstandigheden kan plaatsen in het landschap dat ik ken. Voor de foto genomen is is de compositie al duidelijk. De lucht, licht en wolken bepalen wanneer het zover is.

20160806-VeroonsVision_20160806_DSC_7960_1_2_tonemapped422.klein

– Horizon –

Mijn fascinatie voor wolkenluchten zit ‘m niet alleen in de structuur van de wolken, maar ook de kleur. Zeker met weersverandering op komst tegen zonsondergang ontstaan de mooiste kleuren, zo ook op deze foto. Voor de verandering in de buurt van Hoeksmeer 😉

20160616-VeroonsVision_20160616_DSC_7852_3_4_tonemapped416.klein– Hemels –

Om deze foto te nemen moest ik toch echt op de grond. Al liggend proberen de juiste compositie te krijgen, de mooie lucht tot zijn recht laten komen. het hek heb ik maar weer eens misbruikt voor een fijne beeld. Het is overigens wel een ander hek in dezelfde omgeving. Dit voor de variatie.

- Hemels -

– Na het onweer –

Als kind, maar ook nog als volwassene was ik bang voor onweer. Gelukkig is dat met het vorderen van de leeftijd beter geworden. Zoveel beter, dat ik bij onweer altijd twijfel of ik wel of niet op pad zal gaan. De angst zit nog ergens in me, maar de uitdaging ook, zeker omdat ik weet dat als het onweert tegen zonsondergang de mooiste luchten ontstaan. Zo ook deze keer, een donderdagavond in juni 2016. Op naar Hoeksmeer, mijn geliefde natuurgebied. Aan de ene kant een enorme donderbui met het bijbehorende weerlicht, aan de andere kant het licht van de ondergaande zon. Prachtig!

20160616-VeroonsVision_20160616_DSC_7891_2_3_tonemapped403.kleinDit hek heb ik vele malen gefotografeerd. Het landschap nodigt uit om in verschillende weersomstandigheden te fotograferen. Verbazingwekkend is het wel, dat de boer dit hek nog open en dicht kan doen. Toch blijven die houten hekken de mooiste die er zijn. In hetzelfde landschap zie ik ook ijzeren hekken, een stuk minder mooi. Dan maar gammel en oud.

- Gammel -

 

Zonsondergang gisteravond. Verbazingwekkend toch hoe de structuur van de wolken, de kleur in de lucht en het licht per minuut veranderen. Ik heb drie kwartier tot een uur op deze locatie gestaan met een poes die me maar kopjes bleef geven. Weetje; de foto is gemaakt nà zonsondergang.
Fijn om na lange tijd niet ècht gefotografeerd te hebben een moment als deze te mogen ervaren. 😉

-Kleurenspel-

20160610-VeroonsVision_20160610_DSC_7571_2_3_tonemapped393.klein

Op een mistige ochtend in februari, een uurtje na zonsopkomst struinen dwars door het bos. Het licht, spelend met de bomen, maken een schaduwspel. Stap voor stap over de takken, krakend, knisperend, doorbreek ik de stilte. Ik zoek de juiste plek en met mijn camera omarm ik de stilte, het licht en de schaduw.

[- Schaduwspel - – Schaduwspel –

Eind februari, zondagmorgen.Na een koude nacht kwam na zonsopkomst het landschap gehuld te liggen in mistbanken. Wat een prachtige witte, stille wereld.

- Mistig pad - – Mistig pad –

Mist geeft een heerlijke sfeer aan de foto. Een beetje mysterieus. Vlak voor ik de plek had bereikt,waarvan ik ingeschat had een mooie compositie te kunnen verwachten, kwamen de wandelaars me tegemoet. Na een vriendelijke groet heb ik snel mijn positie ingenomen en gewacht totdat de wandelaars op de juiste plek in de compositie van mijn foto zouden zijn.Hieronder het resultaat:

- De wandeling - – De wandeling –

Foto’s maken doe ik het liefst in de ochtend of rond zonsondergang. Dit heeft alles te maken met het licht. Spelen met het op dat moment beschikbare licht geeft voor mij een extra dimensie aan fotografie.
Deze ochtend heb ik gebruik gemaakt van lange sluitertijden door filters te gebruiken. Lange sluitertijden maken dat er een slepende lucht te zien is en de kleuren intensiever zijn.

20160131-VeroonsVision_20160131_DSC_4964_tonemapped312 – Zuiverheid van de ochtend –

Eindelijk! Eindelijk een foto die ik al zo lang wilde maken. De weken dat ik haast niet heb kunnen fotograferen vanwege een breuk in mijn voet heeft kennelijk geleid tot deze foto. Al broedend op mijn moment. En vanochtend, op de grens van januari maak ik de beste foto van januari (kan al gauw als je amper gefotografeerd hebt). Misschien wel de beste foto in maanden.

- Belofte van de ochtend - – Belofte van de ochtend –

Mogelijk kans op parelmoerwolken. Tien jaar geleden voor het laatst zichtbaar. Kans van 5 tot 10 procent dat ze zichtbaar zijn.
Dit bericht maakte dat ik klaar stond in een weids landschap. Dit zou ik beleven. Lees meer over parelmoerwolken op onderstaande link:
http://www.rtvnoord.nl/…/158914/Zoek-je-mee-naar-zeldzame-parelmoe…
Helaas, geen parelmoerwolk te bekennen. Dan maar een landschapsfoto met ondergaande zon. Was ook de moeite waard. Koud was het wel en zooo stil midden op het platteland.

- Koud en stil - – Koud en stil –

Na een fotografie-opdracht van mijn werk, op een locatie slechts op een steenworp afstand van mijn geliefde natuurgebied, kon ik het niet laten ondanks mijn blessure deze prachtige zonsondergang vast te leggen. Gelukkig heb ik toch nog een sneeuwfoto kunnen maken voor het gaat dooien.
- Op de valreep - – Op de valreep –

Eind december; een zonnige middag.
Weerbericht check. Cameratas check.
Op naar een zonsondergang. Keurig een uur voor zonsondergang op locatie. Echter een streepje licht was wat ik zag. Al met al toch een fijne foto, hoofdzakelijk door de compositie.

- Lichtstreep - – Lichtstreep –

Dezelfde locatie als de vorige foto met een andere compositie. Dit is de kronkelweg van Holwierde naar Krewerd. De zonsopkomst was hemels, zij het dat het licht slechts een kwartier prachtig van kleur was. Net lang genoeg om een paar fijne foto’s te maken.

- Hemels - – Hemels –

Tussen Holwierde en Krewerd vanochtend rond zonsopkomst. (20-12-2015) Geweldig licht rond zonsopkomst. Het was snel handelen, het mooiste licht duurde ongeveer een kwartier.

VeroonsVision_20151220_DSC_4062_tonemapped264-bewerkt.klein

Fantastisch om vandaag getuige te mogen zijn van dit bijzondere natuurverschijnsel op een prachtlocatie!! Vlakbij Slochteren.

- Halo + bijzon - – Halo + bijzon –

Een paar weken geleden was ik getuige van een echte zensopkomst. Opkomende zon, stilte en nevel veranderen een zonsopkomst in een zensopkomst.
Zen betekent in dit geval een bewustzijnstoestand waar je vrij van gedachten bent en in het moment zit.

Een paar weken geleden was ik getuige van een echte zensopkomst. Opkomende zon, stilte en nevel veranderen een zonsopkomst in een zensopkomst. Zen betekent in dit geval een bewustzijnstoestand waar je vrij van gedachten bent en in het moment zit.

Het fascineert me enorm hoe spreeuwen voor het slapen gaan in formatie, zonder te botsen, rondom hun slaapplek vliegen. Er schijnen nog studies gaande te zijn naar dit fenomeen. Wat duidelijk is, is dat er geen leider in de zwerm zit die een seintje van omdraaien geeft, en elke spreeuw houdt zeven andere spreeuwen om zich heen in de gaten. De spreeuwen vliegen ongeveer een meter van elkaar. Spectaculair!

Tja, en daar stond ik dan, turend over het landschap. Trekkende ganzen die in groepen landden in het water, druk bezig mijn fototoestel in te stellen toen ik ineens een spreeuwenwolk op me af zag komen. Ik zag het niet alleen, ik hoorde het ook. Het gaat zo snel dat er geen tijd meer was de juiste instelling te kiezen. Vandaar dat de spreeuwen in een spoor op de foto gekomen zijn. Voor mij niet minder fascinerend overigens. (klein detail in de foto; de maan)

- Spreeuwenwolk -

– Spreeuwenwolk –

Een paar weken geleden was het een drukte van jewelste in Hoeksmeer. Links, rechts, voor, achter, overal ganzen. In groepen trokken ze over dit gebied, soms even rustend in het meer of in de weilanden rondom.
Trekkende ganzen bij de molen, een echt Hollands plaatje.

- Vogelvlucht - – Vogelvlucht –

Zonsondergang vanavond, 22 november. Voor me een prachtige kleurenpalet, achter mij pakten de donkere wolken zich samen resulterend in een enorme hagelbui. Kleurig schouwspel, maar wel koud!!
Een kleine inham aan het Slochterdiep, gewoon aan de kant van de weg.

- Kleurenpalet - – Kleurenpalet –

De langzaam zwemmende eendjes, de kleur van dit seizoen en een kalme lucht, verlaten nesten in de boom. Ik rook een heerlijke vochtige herfstlucht, voelde de stilte van de ochtend. Wat een heerlijke rust…….

- Rust - – Rust –

Ganzen zijn trekvogels: zij broeden in andere gebieden dan ze overwinteren. In de winter komen honderdduizenden ganzen naar ons land om te overwinteren. Dit zijn de wintergasten. In het vroege voorjaar vertrekken ze dan weer naar hun broedgebieden rond de poolcirkel.
Er zijn ook ganzen die in Nederland een tussenstop maken tijdens hun reis naar het zuiden. Ze blijven een tijdje in ons land om uit te rusten en te eten en vliegen daarna weer verder. Dit zijn de zogenaamde doortrekkers. Bron: De natuurkalender.

- Op de vlucht - – Op de vlucht –

Op ochtenden als deze moet ik echt af en toe mijzelf in de arm knijpen , dat ik me realiseer dat wat ik zie echt is. Een schitterende nevelige ochtend, net genoeg nevel om het licht diffuus te maken. Locatie: Slochterdiep.

- Fata Morgana - – Fata Morgana –

Ongeveer 10 jaar werk ik vlakbij deze brug over de gracht in Delfzijl. In deze periode heb ik vaak gedacht: op welke manier kan ik dit bruggetje nou sfeervol in beeld brengen? Ik kon het maar niet bedenken. Tot gistermorgen.
Al dagen was de brug zogezegd in nevelen gehuld. Mijn auto parkeerde ik aan de Buitensingel in Delfzijl en bij het uitstappen viel mijn blik op het bruggetje waar ik als kind al overheen liep om naar de bibliotheek of de muziekschool te gaan. Eureka! dacht ik. Nu of nooit! Nu dus!- De brug aan de singel -
– De brug aan de singel –

Dit kleine bruggetje bij Kardinge viel me op toen ik er langs reed. Na een eindje verder gereden te zijn had ik de compositie in gedachten. Een gemiste kans bedacht ik me. Dus ben ik teruggereden om het gevisualiseerde vast te leggen.
Een prachtig herfstbeeld zoals ik het me had voorgesteld.

- De oversteek - – De oversteek –

De nazomer, oudewijvenzomer of sint-michielszomer (soms ook wel als Été Indien of Indian Summer aangeduid) is de periode van begin september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn.
Weliswaar daalt in deze tijd van het jaar de gemiddelde middagtemperatuur in De Bilt van ongeveer 20 graden naar 9 graden, maar er zijn ook regelmatig periodes die volledig aan de zomer doen denken. (Bron: Wikipedia)

- Nazomer- – Nazomer-

De afgelopen jaren heb ik altijd gedacht dat het een kwestie van juiste tijd en omstandigheden moet zijn om dit groepje bomen te fotograferen. Aan de kant van een landweg, midden tussen de weilanden, staan deze fiere bomen. Alleen bij de juiste sfeer zouden ze goed tot hun recht komen.
Een mistige ochtend maakte de omgeving mystiek en benadrukte de aanwezigheid.

- Mystieke fierheid - – Mystieke fierheid –

Klopt, bewerkt! En goed ook. De één vindt het mooi de ander niet. En dat mag, smaak is persoonlijk en in deze is er geen goed of fout. Voor mij geldt, het is prima als de bewerking goed is gedaan en het beeld mijn fantasie aanspreekt.

Ik fotografeer in RAW, dus er zit altijd nabewerking op mijn foto’s. Contrast, witbalans et cetera, ik heb het graag in eigen hand in plaats van dat de camera dat bepaalt (=jpg, dus ook bewerkt). Ik maak ook gebruik van filters, in wezen ook een manipulatie.

Bij nabewerking kan je spreken over fotoverbetering, foto’s manipuleren en digitale kunst. Bij al deze vormen is de camera de basis. En welke vorm het is, is afhankelijk van de creatieve geest van de fotograaf. Gebeurde vroeger in de doka ook overigens.

Hoe het ook zij, deze foto valt onder heftige bewerking. Gewoon leuk om eens te doen en levert in mijn optiek een aardig dromerig herfstbeeld op. Een beeld dat ik graag in het echt zou willen zien. Iets wat overigens nooit gaat gebeuren, want als de bladeren al deze kleur hebben liggen ze op de grond.

- Heftig herfst -

– Heftig herfst –

Een mistige zondagochtend. Geen nevel, maar echte, èchte mist. De dagen ervoor was het slechts nevel en uitstekend fotografieweer. De dag erna ook overigens!
Maar deze zondag niet echt. Toch heb ik enorm genoten van de stilte van de mist en het schouwspel in de lucht. Want natuurlijk probeerde de zon door te breken en heel af en toe gebeurde dat ook, zij het flets zoals op deze foto. Maar het effect van dit doorbreken bracht ogenblikkelijk structuur in de lucht. Eindelijk een beetje verlichting.

VeroonsVision_20151004_DSC_1759_60_61_tonemapped136-bewerkt.klein – Verlichting –

Potdicht van de mist was het deze ochtend rond zonsopkomst. Daardoor was er stilte, èchte stilte. Slechts het ademen van de koeien, het gakken van de overtrekkende ganzen en mijn eigen voetstappen doorbraken deze stilte…de stilte van de mist.

- De stilte van mist - – De stilte van mist –

Eind september. De herfst heeft zijn intrede gedaan. Al goed te merken aan de kortere dagen, maar ook de ochtenden met nevel. Een wellust voor een fotograaf. Kwestie van zorgen dat je rond zonsopkomst op locatie bent. Dit is achter Uithuizen, door de Eemspolder naar de dijk. De zon komt voor de kijker rechts op. Het enige dat je hoort zijn vogels, het enige dat je ziet is een prachtig schouwspel aan kleur. Langzaam maakt de zon zich meester van de dag. En de eerste uurtjes was ik erbij!

VeroonsVision_20150926_DSC_1193_4_5_tonemapped129-bewerkt-klein – Groningse kwelders –

Het gebied in het noordoosten van de provincie Groningen dat telkens mijn aandacht trekt, is het Hoeksmeergebied. Uitgestrekte landerijen waar het boerenleven hoogtij viert. Menig keer heb ik in de berm moeten uitwijken voor tractoren.
In dit gebied bevinden zich vele hekken om het weiland af te sluiten. Moderne ijzeren hekken, maar gelukkig ook oude houten hekken. Sommige daarvan bevinden zich wel in vervallen staat, wat mij betreft een lust voor het fotografie-oog.

VeroonsVision_20150905_DSC_0656_7_8_tonemapped113-bewerkt.klein – Vervallen hek –

Een kleddernatte julidag, de ene bui na de andere met flinke hoeveelheden regen.
Aan het eind van de middag besloten een natuurgebied op te zoeken om van nat en kleur te genieten. Eigenlijk wilde ik een flinke wolkenpartij in het landschap fotograferen.
Vlakbij de plek waar ik mijn auto had geparkeerd ontdekte ik dit prachtige tafereel in de berm. Gewoon beplanting in de berm!! Door de nattigheid worden kleuren geïntensiveerd en een flets zonnetje maakte het geheel extra levendig.

- Nat en kleur - – Nat en kleur –

 

 

De meesten onder ons kennen de term Hollands licht. Gronings licht is daar een afgeleide van.
Hoewel onze 17e eeuwse meesters een aanzienlijke hoeveelheid schilderijen met Hollandse luchten/licht geschilderd hebben bestaat toch de vraag of dit licht daadwerkelijk bestaat. Meer hierover in deze documentaire Hollands licht.

[VeroonsVision_20150905_DSC_0662_3_4_tonemapped112-bewerkt.klein – Gronings licht –

‘ s Morgens bij zonsopkomst en ’s avonds rondom zonsondergang is het meest fijne licht om bij te fotograferen. ’s Avonds is geen probleem om op pad te gaan, maar de ochtenden des te meer. In de zomer vroeg opstaan, betekent echt vroeg. Een heel enkele keer lukt het me. Aangezien ik nauwlettend het weerbericht volg als ik van plan ben te gaan fotograferen, wist ik dat deze ochtend uitermate geschikt zou zijn. Mistbanken her en der bij een zonsopkomst geven magisch licht.

- Dauwtrappen - – Dauwtrappen –

 

 

Mijn voorliefde voor het gebruik van hekken in mijn compositie mag duidelijk zijn. Een reden hiervoor is dat het Hoeksmeergebied, waar ik veel fotografeer, zo wijds is dat ik de hekken graag gebruik in de compositie. Daarbij geeft een hek ook iets van open- en geslotenheid, toegankelijkheid. Het laatste is zeker van toepassing op deze foto. Door het verdwenen hek wordt de toegankelijkheid benadrukt, waardoor er een extra accent op de ruimtelijkheid komt te liggen.

- Verdwenen hek - – Verdwenen hek –

 

 

Zen is niet een geloof, maar een houding naar het leven. Het leven wat uit meer bestaat dan we kunnen zien en we accepteren, sluiten vrede met dit alles. Je gaat op in het allesomvattende én je bent je er bewust van, nu op dit moment. Je bent slechts een radertje in het geheel en je stroomt mee in de flow van het universum (“go with the flow”). Leef in het moment, datgene wat zich nu afspeelt. Je directe materiële omgeving is niet meer belangrijk, je laat je niet meer afleiden door aardse dingen als luxe auto’s, blinkende sieraden en enorme huizen. Als dit je allemaal niets doet, kan je pas “zen” zijn.

Deze omschrijving geeft heel goed weer wat ik voel op momenten als ik foto’s als deze maak. Mijn gedachten zijn in het nu, het overweldigende wat ik waarneem en als cadeautje aangereikt krijg. Dit is ongetwijfeld onderdeel van het verslavende van fotografie. Los van het alledaagse, één met de natuur.

- Zen - – Zen –

 

Deze foto is in juni gemaakt, vlak na het maaien van de bermen. Het verschil in beleid van de diverse gemeenten was in die periode overigens duidelijk zichtbaar. Op de grens van de ene naar de andere gemeente zag het er in mijn favoriete gebied bijzonder uit.

De laatste jaren doet maaien nogal wat stof (gras in dit geval) opm(w)aaien. Sommige gemeenten doen aan ‘ecologisch’ maaien. Misschien is dit er wel een voorbeeld van.

- Na het maaien - – Na het maaien –

 

Als eend was je je in een groep en bij voorkeur bij zonsopkomst. De één slaat de vleugels driftig heen en weer, de ander legt de veren recht met de snavel. Twee eenden maken er een waterspelletje van, of misschien is het wel een vechtpartijtje uit jaloezie omdat de veren van de ander net even mooier en schoner zijn.
Dit was het beeld dat ik zag toen ik aan kwam rijden langs het Damsterdiep tussen Ten Post en Wirdum vanochtend vroeg tegen zessen. Zodra de camera uit de auto kwam verstilde het beeld en dobberden de eenden rustig in het water. Jammer. Maar wel begrijpelijk; hoewel ik me ‘ s morgens vroeg niet groepsgewijs was, zou ik het toch heel vervelend vinden als een camera mij wilde vastleggen tijdens mijn wasbeurt.

- Verstoorde wasbeurt - – Verstoorde wasbeurt –

 

De poldermolen Meervogel, gebouwd in 1801, voor het bemalen van de Noorder Hoeksmeersterpolder (ten zuidoosten van Garrelsweer), is enige malen gerestaureerd en wordt nu beheerd door vrijwillige molenaars. De molen kan in noodsituaties ingezet worden voor extra bemaling.De molen staat in het vrij jong natuurgebied Hoeksmeer, dat van oorsprong een landbouwfunctie had. Bij de laatste ruilverkaveling is het door de provincie aangewezen als onderdeel van de Ecologische Hoofdstructuur. In 2002 heeft Natuurmonumenten ca. 60 hectare laaggelegen grasland verworven, met het doel de reeds bestaande functie, namelijk die van broedgebied voor weidevogels, te versterken. De molen is eigendom van de Molenstichting Fivelingo. Bron: Wikipedia.

Deze molen komt regelmatig voor op mijn foto’s. Een prachtig baken in dit natuurgebied.

- De meervogel - – De meervogel –